series of unfortunate events

Nag-bagong taon na lang ay hindi ko man lang ako nakagawa ng post sa aking munting blog. Wala na akong panahon para umupo ng matagal sa harap ng computer. Pagkagaling sa practicum diretso tutor na ako at babalik na kaagad sa dorm para hindi mahuli sa curfew pag-alas otso. Talagang stressing ang buhay ngayon, feeling ko nga konti na lang ay magkakasakit na ako, kawawang bata talaga..

Nag-umpisa ang 2008 ng maayos...hanggang may mga pangyayari na hindi inaasahan. Para yatang hindi ko naitaboy ang masasama at malas na espiritu noong New Year (hindi kasi ako nagpapaputok, hehehe).

Una-Uuwi o hindi?

Muntikan pa akong maistranded sa Manila dahil wala akong pamasahe. Naubos na kasi ang pera ng mga kapatid ko, yung isa nakain pa yung ATM ng kapatid ko kaya walang mapagkunan ng pera. sabi ko nga, pag hindi ako nakauwi ay manonood muna ako ng BIg NIght ng PBB para sulit naman ang stay ko,hehe. Since maaga ang pasukan, January 3, ay hindi ako kaagad nakapasok. Sa sumunod na araw na ako pumasok, kaya one-day absent na naman ako. Dahil sa may pasok kahit Saturday ay sinamantala ko na para madagdagan ang number of hours ko sa practicum.

Second-Sunog!!!!

Hindi ito nasunog na bahay, kundi pantalon! Ang nag-iisa kong black pants na ginagamit ko sa practicum. Shit talaga! Katangahan ko talaga... Mabuti na lang at nakahiram ako kaagad (Tnx Richard!).

Ikatlo-Pandemonium

At ang pinakamalubha sa lahat ng kamalasan ay ang aking class demo ngayong araw. Nagpuyat ako para gumawa ng mga visual aids para mapaghandaan ang demo. Kala ko magiging maayos na ang lahat dahil prepared na ang mga kailangan. Handa na pati ang script at mga chuvaness. Ang gugulo pala ng mga kindergaten, ang hirap i-manage dahil sobrang gugulo at iingay nilang lahat. Mapapaos na ako kapapahinto sa mga pupils, may mga nagdadaldalan, nagsusuntukan at mga estudyanteng hindi mapakali. Ngayon ko na-realize ang meaning ng "classroom management". Kaya ayun, mababa ang rating ko at kailangan pang umulit dahil mag-oobserve na ang head teacher.

Pakatapos ng demo, para akong na-trauma. Natutulala na lang ako kapag naiisip ko ang disaster na yun. Naitanong ko nga sa sarili ko na,

"Am I meant to be teacher?"

kasi parang hindi ko kaya. Siguro dahil first time ko humawak ng preschool. Binibiro ko nga ang mga classmates ko na tatapusin ko lang ang degree tapos hindi ako magte-teacher paka-graduate. Ang hirap pala maging teacher!

Sana fortunate events naman ang sumunod....hehehe